Eckard, Melchior: Eine Christliche Leichpredigt. Leipzig, 1601.Intra qui corpus multum sudauit & extra, Sic placida tandem morte solutus obit. Testis eris coniunx Libij, quem Principis Olsnae A sibi secretis vendicat Aula vitum. Septimus annus erat, cum fracta, afflictaq; morbo Sensisti in lecto taedia longa tuo. Ah vitae quoties optasti attingere metam? Et fuit in votis hora beata tuis. Quando erit ille dies, dixti, quo libera cunctis Ibo malis, coeli regna beata petens. Sed diuina moram fecit sapientia, tempus Extremum nosset donec adesse tibi. Te mora, te morbi quoque vis quandoq; mouebant, Cordis vt afflicti tristia verba forent. Saepe fuit rapidis tua mens agitata procellis, Difficilem luctam sustinuitq; fides. Luctantem grauiter sed te miseratio texit, Seruauitq; Dei Numine magna suo. Membraq; sustentans languentia, cordaq; firmans Anxia, ne moles & mora deprimerent. Sub cinere vtq; latet contecta fauilla: manebat Sic tua in aduersis abdita corde fides. Inq; tuo meritum regnabat pectore Christi, Cuius in optabas nomine posse mori. Non oblita tibi, nec verba negata saluti, Perpetis & vitae spes fuit vsq; super. Ergo dies venit tandem optatissima, Quando Iussa tibi inferret mors violenta manus. Haec vitaeq; fores pandit, finemq; laborum Fecit, ceu votis obsequiosa tuis. Cara tibi soboles morienti nomen Iesv Suggerit, anq; in eo sis moritura, rogat? Annuis, inclinans caput, haud mora, cor compressum Deserit, & placide spiritus astra petit. Sic tibi, quem viuens confessa in vota vocabas, Contigit in Domino claudere fata tuo. Nunc F 3
Intra qui corpus multùm ſudauit & extra, Sic placida tandem morte ſolutus obit. Teſtis eris coniunx Libij, quem Principis Olſnæ A ſibi ſecretis vendicat Aula vitum. Septimus annus erat, cum fracta, afflictaq́; morbo Senſiſti in lecto tædia longa tuo. Ah vitæ quoties optaſti attingere metam? Et fuit in votis hora beata tuis. Quando erit ille dies, dixti, quo libera cunctis Ibo malis, cœli regna beata petens. Sed diuina moram fecit ſapientia, tempus Extremum noſſet donec adeſſe tibi. Te mora, te morbi quoque vis quandoq; mouebant, Cordis vt afflicti triſtia verba forent. Sæpè fuit rapidis tua mens agitata procellis, Difficilem luctam ſuſtinuitq́; fides. Luctantem grauiter ſed te miſeratio texit, Seruauitq́; Dei Numine magna ſuo. Membraq́; ſuſtentans languentia, cordaq́; firmans Anxia, ne moles & mora deprimerent. Sub cinere vtq́; latet contecta fauilla: manebat Sic tua in aduerſis abdita corde fides. Inq́; tuo meritum regnabat pectore Christi, Cuius in optabas nomine poſſe mori. Non oblita tibi, nec verba negata ſaluti, Perpetis & vitæ ſpes fuit vſq; ſuper. Ergò dies venit tandem optatiſsima, Quando Iuſſa tibi inferret mors violenta manus. Hæc vitæq́; fores pandit, finemq́; laborum Fecit, ceu votis obſequioſa tuis. Cara tibi ſoboles morienti nomen Iesv Suggerit, anq́; in eo ſis moritura, rogat? Annuis, inclinans caput, haud mora, cor compreſſum Deſerit, & placidè ſpiritus aſtra petit. Sic tibi, quem viuens confeſſa in vota vocabas, Contigit in Domino claudere fata tuo. Nunc F 3
<TEI> <text> <body> <div n="1"> <div n="2"> <lg type="poem"> <pb facs="#f0045" n="[45]"/> <l> <hi rendition="#aq">Intra qui corpus multùm ſudauit & extra,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Sic placida tandem morte ſolutus obit.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Teſtis eris coniunx Libij, quem Principis Olſnæ</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">A ſibi ſecretis vendicat Aula vitum.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Septimus annus erat, cum fracta, afflictaq́; morbo</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Senſiſti in lecto tædia longa tuo.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Ah vitæ quoties optaſti attingere metam?</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Et fuit in votis hora beata tuis.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Quando erit ille dies, dixti, quo libera cunctis</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Ibo malis, cœli regna beata petens.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Sed diuina moram fecit ſapientia, tempus</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Extremum noſſet donec adeſſe tibi.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Te mora, te morbi quoque vis quandoq; mouebant,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Cordis vt afflicti triſtia verba forent.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Sæpè fuit rapidis tua mens agitata procellis,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Difficilem luctam ſuſtinuitq́; fides.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Luctantem grauiter ſed te miſeratio texit,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Seruauitq́; <hi rendition="#g"><hi rendition="#k">Dei</hi></hi> Numine magna ſuo.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Membraq́; ſuſtentans languentia, cordaq́; firmans</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Anxia, ne moles & mora deprimerent.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Sub cinere vtq́; latet contecta fauilla: manebat</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Sic tua in aduerſis abdita corde fides.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Inq́; tuo meritum regnabat pectore <hi rendition="#g"><hi rendition="#k">Christi,</hi></hi></hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Cuius in optabas nomine poſſe mori.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Non oblita tibi, nec verba negata ſaluti,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Perpetis & vitæ ſpes fuit vſq; ſuper.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Ergò dies venit tandem optatiſsima, Quando</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Iuſſa tibi inferret mors violenta manus.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Hæc vitæq́; fores pandit, finemq́; laborum</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Fecit, ceu votis obſequioſa tuis.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Cara tibi ſoboles morienti nomen <hi rendition="#g"><hi rendition="#k">Iesv</hi></hi></hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Suggerit, anq́; in eo ſis moritura, rogat?</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Annuis, inclinans caput, haud mora, cor compreſſum</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Deſerit, & placidè ſpiritus aſtra petit.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Sic tibi, quem viuens confeſſa in vota vocabas,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Contigit in Domino claudere fata tuo.</hi> </l><lb/> <fw type="sig" place="bottom"><hi rendition="#aq">F</hi> 3</fw> <fw type="catch" place="bottom"> <hi rendition="#aq">Nunc</hi> </fw><lb/> </lg> </div> </div> </body> </text> </TEI> [[45]/0045]
Intra qui corpus multùm ſudauit & extra,
Sic placida tandem morte ſolutus obit.
Teſtis eris coniunx Libij, quem Principis Olſnæ
A ſibi ſecretis vendicat Aula vitum.
Septimus annus erat, cum fracta, afflictaq́; morbo
Senſiſti in lecto tædia longa tuo.
Ah vitæ quoties optaſti attingere metam?
Et fuit in votis hora beata tuis.
Quando erit ille dies, dixti, quo libera cunctis
Ibo malis, cœli regna beata petens.
Sed diuina moram fecit ſapientia, tempus
Extremum noſſet donec adeſſe tibi.
Te mora, te morbi quoque vis quandoq; mouebant,
Cordis vt afflicti triſtia verba forent.
Sæpè fuit rapidis tua mens agitata procellis,
Difficilem luctam ſuſtinuitq́; fides.
Luctantem grauiter ſed te miſeratio texit,
Seruauitq́; Dei Numine magna ſuo.
Membraq́; ſuſtentans languentia, cordaq́; firmans
Anxia, ne moles & mora deprimerent.
Sub cinere vtq́; latet contecta fauilla: manebat
Sic tua in aduerſis abdita corde fides.
Inq́; tuo meritum regnabat pectore Christi,
Cuius in optabas nomine poſſe mori.
Non oblita tibi, nec verba negata ſaluti,
Perpetis & vitæ ſpes fuit vſq; ſuper.
Ergò dies venit tandem optatiſsima, Quando
Iuſſa tibi inferret mors violenta manus.
Hæc vitæq́; fores pandit, finemq́; laborum
Fecit, ceu votis obſequioſa tuis.
Cara tibi ſoboles morienti nomen Iesv
Suggerit, anq́; in eo ſis moritura, rogat?
Annuis, inclinans caput, haud mora, cor compreſſum
Deſerit, & placidè ſpiritus aſtra petit.
Sic tibi, quem viuens confeſſa in vota vocabas,
Contigit in Domino claudere fata tuo.
Nunc
F 3
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/510288 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/510288/45 |
Zitationshilfe: | Eckard, Melchior: Eine Christliche Leichpredigt. Leipzig, 1601, S. [45]. In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/510288/45>, abgerufen am 14.08.2024. |