Münch, Johann: Christliche Leichpredigt. Straßburg, 1619.Parentalis. omni in sermone factoque sibi tenendum existimabat. Lau-dabo aequitatis justitiaeque amorem, quem normamac regu- lam sibi constituebat, ad quam actiones suas dirigeret? At to- lerantia occurrit, non multi modo vereq; Herculei laboris, sed & lividi atque maligni dentis, quem non etiam modestis- sima felicitas (juxta veterum illud) effugerit, ac declinatit. Referam bene de jis merendi studium, quibus se beneficio aliquo devinctum putarat? At reticeri nolet mansuetudo ac placabilitas, qua offensas, si quae obortae, plus quam Spartana nobilitate concoquebat. Verum & has virtutes, & similes, ut alto silentio involvero, nihil tamen omnino de Havvenreutero nostro me dixisse existimarem, nisi qua in Deum pietate, quo- que religionis studio flagrarit, paucis ostenderem. Cum enim duo potissimum capita summi illius Praetoris albo contineri sciret: recte Deum nosse: & lethali aliqua noxa vitam non de- faedare, utrique, quantum quidem humana fert imbecillitas, satisfacere connitebatur. Hujus generis solennia ipsi, stata, quotidiana: rerum agendarum initium pijs a precibus cape- re: evolvere assidue cum veteris, tum novelli faederis monu- menta: nulla a concionibus sacris, pijsque exercitijs alijs, vel voluptate abstrahi, vel negotiorum turba avocari: crebius, pia confessione sordes contractas emaculare, caelestique epulo illi accumbere, quo verum nobis corpus & sanguis Christi Ser- vatoris nostri exhibetur. Deinde vero, quid cure magis eidem, quid cordi fuit: quam ut, quod sibi decretum fixerat, nullum se mortiferum peccatum, etsi vel celandi spes, vel excusatio- nis praetextus impunitatem polliceretur, in sese admissurum, quo ad vitae vsque finem retineret: praecluderet januam affe- ctibus a lege Dei: a recta ratione: ab honestate aversis: recon- deret nunquam non cogitationes ejusmodi in thesauro cor- G
Parentalis. omni in ſermone factoque ſibi tenendum exiſtimabat. Lau-dabo æquitatis juſtitiæque amorem, quem normamac regu- lam ſibi conſtituebat, ad quam actiones ſuas dirigeret? At to- lerantia occurrit, non multi modò vereq́; Herculei laboris, ſed & lividi atque maligni dentis, quem non etiam modeſtiſ- ſima felicitas (juxta veterum illud) effugerit, ac declinâtit. Referam benè de jis merendi ſtudium, quibus ſe beneficio aliquo devinctum putârat? At reticeri nolet manſuetudo ac placabilitas, quâ offenſas, ſi quæ obortæ, plus quàm Spartanâ nobilitate concoquebat. Verùm & has virtutes, & ſimiles, ut alto ſilentio involvero, nihil tamen omninô de Havvenreutero noſtro me dixiſſe exiſtimarem, niſi quâ in Deum pietate, quo- que religionis ſtudio flagrârit, paucis oſtenderem. Cum enim duo potiſſimum capita ſummi illius Prætoris albo contineri ſciret: rectè Deum noſſe: & lethali aliquâ noxâ vitam non de- fædare, utrique, quantum quidem humana fert imbecillitas, ſatisfacere connitebatur. Hujus generis ſolennia ipſi, ſtata, quotidiana: rerum agendarum initium pijs à precibus cape- re: evolvere aſſiduè cùm veteris, tùm novelli fæderis monu- menta: nullâ à concionibus ſacris, pijsque exercitijs alijs, vel voluptate abſtrahi, vel negotiorum turbâ avocari: crebius, piâ confeſſione ſordes contractas emaculare, cæleſtique epulo illi accumbere, quo verum nobis corpus & ſanguis Chriſti Ser- vatoris noſtri exhibetur. Deinde verò, quid curę magis eidem, quid cordi fuit: quàm ut, quod ſibi decretum fixerat, nullum ſe mortiferum peccatum, etſi vel celandi ſpes, vel excuſatio- nis prætextus impunitatem polliceretur, in ſeſe admiſſurum, quo ad vitæ vſque finem retineret: præcluderet januam affe- ctibus à lege Dei: à recta ratione: ab honeſtate averſis: recon- deret nunquam non cogitationes ejusmodi in theſauro cor- G
<TEI> <text> <body> <div n="1"> <floatingText> <body> <div type="fsProgrammaAcademicum" n="1"> <p> <pb facs="#f0049" n="47"/> <fw type="header" place="top"> <hi rendition="#aq"> <hi rendition="#g"> <hi rendition="#k">Parentalis.</hi> </hi> </hi> </fw><lb/> <hi rendition="#aq">omni in ſermone factoque ſibi tenendum exiſtimabat. Lau-<lb/> dabo æquitatis juſtitiæque amorem, quem normamac regu-<lb/> lam ſibi conſtituebat, ad quam actiones ſuas dirigeret<hi rendition="#i">?</hi> At to-<lb/> lerantia occurrit, non multi modò vereq́; Herculei laboris,<lb/> ſed & lividi atque maligni dentis, quem non etiam modeſtiſ-<lb/> ſima felicitas (juxta veterum illud) effugerit, ac declinâtit.<lb/> Referam benè de jis merendi ſtudium, quibus ſe beneficio<lb/> aliquo devinctum putârat<hi rendition="#i">?</hi> At reticeri nolet manſuetudo ac<lb/> placabilitas, quâ offenſas, ſi quæ obortæ, plus quàm Spartanâ<lb/> nobilitate concoquebat. Verùm & has virtutes, & ſimiles, ut<lb/> alto ſilentio involvero, nihil tamen omninô de <hi rendition="#i">Havvenreutero</hi><lb/> noſtro me dixiſſe exiſtimarem, niſi quâ in Deum pietate, quo-<lb/> que religionis ſtudio flagrârit, paucis oſtenderem. Cum enim<lb/> duo potiſſimum capita ſummi illius Prætoris albo contineri<lb/> ſciret: rectè Deum noſſe: & lethali aliquâ noxâ vitam non de-<lb/> fædare, utrique, quantum quidem humana fert imbecillitas,<lb/> ſatisfacere connitebatur. Hujus generis ſolennia ipſi, ſtata,<lb/> quotidiana: rerum agendarum initium pijs à precibus cape-<lb/> re: evolvere aſſiduè cùm veteris, tùm novelli fæderis monu-<lb/> menta: nullâ à concionibus ſacris, pijsque exercitijs alijs, vel<lb/> voluptate abſtrahi, vel negotiorum turbâ avocari: crebius, piâ<lb/> confeſſione ſordes contractas emaculare, cæleſtique epulo<lb/> illi accumbere, quo verum nobis corpus & ſanguis <hi rendition="#i">Chriſti Ser-<lb/> vatoris noſtri</hi> exhibetur. Deinde verò, quid curę magis eidem,<lb/> quid cordi fuit: quàm ut, quod ſibi decretum fixerat, nullum<lb/> ſe mortiferum peccatum, etſi vel celandi ſpes, vel excuſatio-<lb/> nis prætextus impunitatem polliceretur, in ſeſe admiſſurum,<lb/> quo ad vitæ vſque finem retineret: præcluderet januam affe-<lb/> ctibus à lege Dei<hi rendition="#i">:</hi> à recta ratione: ab honeſtate averſis: recon-<lb/> deret nunquam non cogitationes ejusmodi in theſauro cor-</hi><lb/> <fw type="sig" place="bottom"> <hi rendition="#aq">G</hi> </fw><lb/> </p> </div> </body> </floatingText> </div> </body> </text> </TEI> [47/0049]
Parentalis.
omni in ſermone factoque ſibi tenendum exiſtimabat. Lau-
dabo æquitatis juſtitiæque amorem, quem normamac regu-
lam ſibi conſtituebat, ad quam actiones ſuas dirigeret? At to-
lerantia occurrit, non multi modò vereq́; Herculei laboris,
ſed & lividi atque maligni dentis, quem non etiam modeſtiſ-
ſima felicitas (juxta veterum illud) effugerit, ac declinâtit.
Referam benè de jis merendi ſtudium, quibus ſe beneficio
aliquo devinctum putârat? At reticeri nolet manſuetudo ac
placabilitas, quâ offenſas, ſi quæ obortæ, plus quàm Spartanâ
nobilitate concoquebat. Verùm & has virtutes, & ſimiles, ut
alto ſilentio involvero, nihil tamen omninô de Havvenreutero
noſtro me dixiſſe exiſtimarem, niſi quâ in Deum pietate, quo-
que religionis ſtudio flagrârit, paucis oſtenderem. Cum enim
duo potiſſimum capita ſummi illius Prætoris albo contineri
ſciret: rectè Deum noſſe: & lethali aliquâ noxâ vitam non de-
fædare, utrique, quantum quidem humana fert imbecillitas,
ſatisfacere connitebatur. Hujus generis ſolennia ipſi, ſtata,
quotidiana: rerum agendarum initium pijs à precibus cape-
re: evolvere aſſiduè cùm veteris, tùm novelli fæderis monu-
menta: nullâ à concionibus ſacris, pijsque exercitijs alijs, vel
voluptate abſtrahi, vel negotiorum turbâ avocari: crebius, piâ
confeſſione ſordes contractas emaculare, cæleſtique epulo
illi accumbere, quo verum nobis corpus & ſanguis Chriſti Ser-
vatoris noſtri exhibetur. Deinde verò, quid curę magis eidem,
quid cordi fuit: quàm ut, quod ſibi decretum fixerat, nullum
ſe mortiferum peccatum, etſi vel celandi ſpes, vel excuſatio-
nis prætextus impunitatem polliceretur, in ſeſe admiſſurum,
quo ad vitæ vſque finem retineret: præcluderet januam affe-
ctibus à lege Dei: à recta ratione: ab honeſtate averſis: recon-
deret nunquam non cogitationes ejusmodi in theſauro cor-
G
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/523602 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/523602/49 |
Zitationshilfe: | Münch, Johann: Christliche Leichpredigt. Straßburg, 1619, S. 47. In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/523602/49>, abgerufen am 01.09.2024. |