Roth, Friedrich: Leichpredigt. Eisleben, 1585.EPITAPHIVM. Hoc Comiti aceeptum ferimus, cui iusta parantesPostremum grati soluimus officium. Nam dilectorum iuuit caepta ardua fratrum Et cognatorum, consilijs, studijs. At vero ut duris non raro dulcia virgis Pignora castigant, pectora blanda, patres: Sic cruce dilectum vetuit Deus ipse sinistra In fluxis solidam spem posuisse bonis. Et tandem vitae post bis sex lustra peractae Permisit rigido mortis agone premi. Ille suum contra firmo solamine pectus Fulcijt, ac semper, saluus & aeger, ait: Dum bonitate tua potior Deus, arbiter aeui, Dum mihi te solum non male velle scio, Nil moror excelsi minitantia sydera coeli, Nil, quas instabilis mundus honorat, opes. Te quia quisquis habet, quibus indiget? omnia diues Possideo, donec te modo possideo. Sollicitet fidam trux desperatio mentem, Et veluti diram mergat ad usq Stygem: Arescant fragiles afflicti corporis artus: Qauin vires anima nil agitante cadant: Et, quae chara mihi in mundo sunt, perdere crudus Tentet, meq fera tollere morte Sathan: Anchora tu nostrae tamen es portusq salutis, Tu mihi consilio praesidioq faues. Tu mihi solamen, tu portio pectoris unus, In vita & saeuae mortis agone, mei. Haec, ait, est mea spes, hac curas vinco molestas: Me pendere Dei de bonitate iuuat. Haec Comiti vitam clausit fiducia nostro, Et vitae mansit ter rata causa nouae. Hacdonatus ouat, sedesq habitare priorcs Respuit. Est coelum Patria tuta pijs. Heic
EPITAPHIVM. Hoc Comiti aceeptum ferimus, cui iuſta parantesPoſtremum grati ſoluimus officium. Nam dilectorum iuuit cæpta ardua fratrum Et cognatorum, conſílijs, ſtudijs. Āt verò ut duris non rarò dulcia virgis Pignora caſtigant, pectora blanda, patres: Sic cruce dilectum vetuit Deus ipſe ſíniſtra In fluxis ſolidam ſpem poſuiſſe bonis. Et tandem vitæ poſt bis ſex luſtra peractæ Permiſít rigido mortis agone premi. Ille ſuum contrà fírmo ſolamine pectus Fulcijt, ac ſemper, ſaluus & æger, ait: Dum bonitate tua potior Deus, arbiter æui, Dum mihi te ſolum non malè velle ſcio, Nil moror excelſí minitantia ſydera cœli, Nil, quas inſtabilis mundus honorat, opes. Te quia quisquis habet, quibus indiget? omnia diues Poſsideo, donec te modò poſsideo. Sollicitet fídam trux deſperatio mentem, Et veluti diram mergat ad uſq Stygem: Āreſcant fragiles afflicti corporis artus: Qûin vires anima nil agitante cadant: Et, quæ chara mihi in mundo ſunt, perdere crudus Tentet, meq́ fera tollere morte Sathan: Ānchora tu noſtræ tamen es portusq́ ſalutis, Tu mihi conſílio præſídioq́ faues. Tu mihi ſolamen, tu portio pectoris unus, In vita & ſæuæ mortis agone, mei. Hæc, ait, eſt mea ſpes, hac curas vinco moleſtas: Me pendere Dei de bonitate iuuat. Hæc Comiti vitam clauſít fíducia noſtro, Et vitæ manſít ter rata cauſa nouæ. Hacdonatus ouat, ſedesq́ habitare priorcs Reſpuit. Eſt cœlum Patria tuta pijs. Hîc
<TEI> <text> <body> <div type="fsEpicedia" n="1"> <div n="2"> <lg type="poem"> <pb facs="#f0072" n="[72]"/> <fw place="top" type="header"> <hi rendition="#aq"> <hi rendition="#g">EPITAPHIVM.</hi> </hi> </fw><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Hoc Comiti aceeptum ferimus, cui iuſta parantes</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Poſtremum grati ſoluimus officium.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Nam dilectorum iuuit cæpta ardua fratrum</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Et cognatorum, conſílijs, ſtudijs.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Āt verò ut duris non rarò dulcia virgis</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Pignora caſtigant, pectora blanda, patres:</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Sic cruce dilectum vetuit Deus ipſe ſíniſtra</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">In fluxis ſolidam ſpem poſuiſſe bonis.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Et tandem vitæ poſt bis ſex luſtra peractæ</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Permiſít rigido mortis agone premi.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Ille ſuum contrà fírmo ſolamine pectus</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Fulcijt, ac ſemper, ſaluus & æger, ait:</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Dum bonitate tua potior Deus, arbiter æui,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Dum mihi te ſolum non malè velle ſcio,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Nil moror excelſí minitantia ſydera cœli,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Nil, quas inſtabilis mundus honorat, opes.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Te quia quisquis habet, quibus indiget? omnia diues</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Poſsideo, donec te modò poſsideo.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Sollicitet fídam trux deſperatio mentem,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Et veluti diram mergat ad uſq Stygem:</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Āreſcant fragiles afflicti corporis artus:</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Qûin vires anima nil agitante cadant:</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Et, quæ chara mihi in mundo ſunt, perdere crudus</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Tentet, meq́ fera tollere morte Sathan:</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Ānchora tu noſtræ tamen es portusq́ ſalutis,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Tu mihi conſílio præſídioq́ faues.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Tu mihi ſolamen, tu portio pectoris unus,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">In vita & ſæuæ mortis agone, mei.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Hæc, ait, eſt mea ſpes, hac curas vinco moleſtas:</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Me pendere Dei de bonitate iuuat.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Hæc Comiti vitam clauſít fíducia noſtro,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Et vitæ manſít ter rata cauſa nouæ.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Hacdonatus ouat, ſedesq́ habitare priorcs</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Reſpuit. Eſt cœlum Patria tuta pijs.</hi> </l><lb/> <fw place="bottom" type="catch"> <hi rendition="#aq">Hîc</hi> </fw><lb/> </lg> </div> </div> </body> </text> </TEI> [[72]/0072]
EPITAPHIVM.
Hoc Comiti aceeptum ferimus, cui iuſta parantes
Poſtremum grati ſoluimus officium.
Nam dilectorum iuuit cæpta ardua fratrum
Et cognatorum, conſílijs, ſtudijs.
Āt verò ut duris non rarò dulcia virgis
Pignora caſtigant, pectora blanda, patres:
Sic cruce dilectum vetuit Deus ipſe ſíniſtra
In fluxis ſolidam ſpem poſuiſſe bonis.
Et tandem vitæ poſt bis ſex luſtra peractæ
Permiſít rigido mortis agone premi.
Ille ſuum contrà fírmo ſolamine pectus
Fulcijt, ac ſemper, ſaluus & æger, ait:
Dum bonitate tua potior Deus, arbiter æui,
Dum mihi te ſolum non malè velle ſcio,
Nil moror excelſí minitantia ſydera cœli,
Nil, quas inſtabilis mundus honorat, opes.
Te quia quisquis habet, quibus indiget? omnia diues
Poſsideo, donec te modò poſsideo.
Sollicitet fídam trux deſperatio mentem,
Et veluti diram mergat ad uſq Stygem:
Āreſcant fragiles afflicti corporis artus:
Qûin vires anima nil agitante cadant:
Et, quæ chara mihi in mundo ſunt, perdere crudus
Tentet, meq́ fera tollere morte Sathan:
Ānchora tu noſtræ tamen es portusq́ ſalutis,
Tu mihi conſílio præſídioq́ faues.
Tu mihi ſolamen, tu portio pectoris unus,
In vita & ſæuæ mortis agone, mei.
Hæc, ait, eſt mea ſpes, hac curas vinco moleſtas:
Me pendere Dei de bonitate iuuat.
Hæc Comiti vitam clauſít fíducia noſtro,
Et vitæ manſít ter rata cauſa nouæ.
Hacdonatus ouat, ſedesq́ habitare priorcs
Reſpuit. Eſt cœlum Patria tuta pijs.
Hîc
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/524295 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/524295/72 |
Zitationshilfe: | Roth, Friedrich: Leichpredigt. Eisleben, 1585, S. [72]. In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/524295/72>, abgerufen am 24.08.2024. |