Scheurl, Lorenz: Christliche Leichpredigt Bey der Begrebnuß/ des Edlen/ Gestrengen vnd Ehrnvesten Jungkern/ Sigmund Juliussen Mynsingern von Frundeck/ [...]. Magdeburg, 1597.
Deseruire manu puero: tum plurima fronti Purpura, & Idalijs increscere gratia membris Visa fuit, patriusque lepos manare per ora. Vix tria compleras vitae quinquennia, & orta est Lis noua Parnasso. totum te Phoebus & omnis Musarum veneranda cohors poscebat, inerti Vt procul a cura confortia munia secum Exigeres, dulcique satur fruere quiete. At, Themis, & legum custos Astraea sacrarum, Esse suum voluit, patrique in gloria Phoebi Ocia, & exili steriles in puluere curas, Haud nimium nocuisse refert, quin vicerit omnes Saecula quos iuris genuerunt nostra monarchas. At tu supra aeui captum, moremque iuuentae Par oneri gemino, Themidi Musisque litabas: Non minus his inhians animo, quam deditus illi. Vidimus in cathedra te stantem, & praeside vultum, Ore graui pugnare viris, euoluere legum Intortos apices, & plausum auferre theatri. Vidimus & nostrae cum se dedit impetus arti Eloquij vernantis opes, auditaque Romae Verba, Maroneis non inferiora cicutis, Ipse quibus fata Heroum laudesque canebas. Audijt haec eadem pater Albis, & audijt vdi Ripa Salae, quique vndosi liquidum Occaris amnem Potat, & Hercyniaes quisquis stupet accola rupes. O quoties puro te sub Ioue plectra mouentem Obstupuere Deae, quoties decus oris honestum Vßit Hamadryadas occulto & Naiadas igni. Inuidit vbi saepe Colax, tibi saepe Menalcas Semifer, & luscus Corydon: quos vidimus ipsi. Furtiuum rudibus tabulis inscribere carmen.
Deseruire manu puero: tum plurima fronti Purpura, & Idalijs increscere gratia membris Visa fuit, patriusque lepos manare per ora. Vix tria compleras vitae quinquennia, & orta est Lis noua Parnasso. totum te Phoebus & omnis Musarum veneranda cohors poscebat, inerti Vt procul à curâ confortia munia secum Exigeres, dulcique satur fruere quiete. At, Themis, & legum custos Astraea sacrarum, Esse suum voluit, patrique in gloria Phoebi Ocia, & exili steriles in puluere curas, Haud nimium nocuisse refert, quin vicerit omnes Saecula quos iuris genuerunt nostra monarchas. At tu supra aeui captum, moremque iuuentae Par oneri gemino, Themidi Musisque litabas: Non minus his inhians animo, quàm deditus illi. Vidimus in cathedra te stantem, & praeside vultum, Ore graui pugnare viris, euoluere legum Intortos apices, & plausum auferre theatri. Vidimus & nostrae cùm se dedit impetus arti Eloquij vernantis opes, auditaque Romae Verba, Maroneis non inferiora cicutis, Ipse quibus fata Heroum laudesque canebas. Audijt haec eadem pater Albis, & audijt vdi Ripa Salae, quique vndosi liquidum Occaris amnem Potat, & Hercyniaes quisquis stupet accola rupes. O quoties puro te sub Ioue plectra mouentem Obstupuëre Deae, quoties decus oris honestum Vßit Hamadryadas occulto & Naiadas igni. Inuidit vbi saepè Colax, tibi saepè Menalcas Semifer, & luscus Corydon: quos vidimus ipsi. Furtiuum rudibus tabulis inscribere carmen.
<TEI> <text> <body> <div> <l> <hi rendition="#i"><pb facs="#f0074"/> Deseruire manu puero: tum plurima fronti Purpura, & Idalijs increscere gratia membris Visa fuit, patriusque lepos manare per ora. Vix tria compleras vitae quinquennia, & orta est Lis noua Parnasso. totum te Phoebus & omnis Musarum veneranda cohors poscebat, inerti Vt procul à curâ confortia munia secum Exigeres, dulcique satur fruere quiete. At, Themis, & legum custos Astraea sacrarum, Esse suum voluit, patrique in gloria Phoebi Ocia, & exili steriles in puluere curas, Haud nimium nocuisse refert, quin vicerit omnes Saecula quos iuris genuerunt nostra monarchas. At tu supra aeui captum, moremque iuuentae Par oneri gemino, Themidi Musisque litabas: Non minus his inhians animo, quàm deditus illi. Vidimus in cathedra te stantem, & praeside vultum, Ore graui pugnare viris, euoluere legum Intortos apices, & plausum auferre theatri. Vidimus & nostrae cùm se dedit impetus arti Eloquij vernantis opes, auditaque Romae Verba, Maroneis non inferiora cicutis, Ipse quibus fata Heroum laudesque canebas. Audijt haec eadem pater Albis, & audijt vdi Ripa Salae, quique vndosi liquidum Occaris amnem Potat, & Hercyniaes quisquis stupet accola rupes. O quoties puro te sub Ioue plectra mouentem Obstupuëre Deae, quoties decus oris honestum Vßit Hamadryadas occulto & Naiadas igni. Inuidit vbi saepè Colax, tibi saepè Menalcas Semifer, & luscus Corydon: quos vidimus ipsi. Furtiuum rudibus tabulis inscribere carmen. </hi> </l> </div> </body> </text> </TEI> [0074]
Deseruire manu puero: tum plurima fronti Purpura, & Idalijs increscere gratia membris Visa fuit, patriusque lepos manare per ora. Vix tria compleras vitae quinquennia, & orta est Lis noua Parnasso. totum te Phoebus & omnis Musarum veneranda cohors poscebat, inerti Vt procul à curâ confortia munia secum Exigeres, dulcique satur fruere quiete. At, Themis, & legum custos Astraea sacrarum, Esse suum voluit, patrique in gloria Phoebi Ocia, & exili steriles in puluere curas, Haud nimium nocuisse refert, quin vicerit omnes Saecula quos iuris genuerunt nostra monarchas. At tu supra aeui captum, moremque iuuentae Par oneri gemino, Themidi Musisque litabas: Non minus his inhians animo, quàm deditus illi. Vidimus in cathedra te stantem, & praeside vultum, Ore graui pugnare viris, euoluere legum Intortos apices, & plausum auferre theatri. Vidimus & nostrae cùm se dedit impetus arti Eloquij vernantis opes, auditaque Romae Verba, Maroneis non inferiora cicutis, Ipse quibus fata Heroum laudesque canebas. Audijt haec eadem pater Albis, & audijt vdi Ripa Salae, quique vndosi liquidum Occaris amnem Potat, & Hercyniaes quisquis stupet accola rupes. O quoties puro te sub Ioue plectra mouentem Obstupuëre Deae, quoties decus oris honestum Vßit Hamadryadas occulto & Naiadas igni. Inuidit vbi saepè Colax, tibi saepè Menalcas Semifer, & luscus Corydon: quos vidimus ipsi. Furtiuum rudibus tabulis inscribere carmen.
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/scheurl_leichpredigt_1597 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/scheurl_leichpredigt_1597/74 |
Zitationshilfe: | Scheurl, Lorenz: Christliche Leichpredigt Bey der Begrebnuß/ des Edlen/ Gestrengen vnd Ehrnvesten Jungkern/ Sigmund Juliussen Mynsingern von Frundeck/ [...]. Magdeburg, 1597, S. . In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/scheurl_leichpredigt_1597/74>, abgerufen am 14.08.2024. |