Münch, Johann: Christliche Leichpredigt. Straßburg, 1619.Consilij auctorem recti, monitisq; salubrem Te gemimus, nostros deservisse lares. Quatuor atq; decem quam vis tibi lustra peracta: Tu tamen o nobis occidis ante diem: Queis opus est virtute tua, quibus arte, sagacis Consilio mentis, dexteritate, fide. Omnia magna in te, quin admiranda fuere: Quae pereunt nobis omnia morte tua. Exacti ingenij nam quae monumenta supersunt: Supra aurum & gemmas sint pretiosa licet: Et trans Oceanum, trans Alpes transq; Pyrenen Detulerint magno nomen honore tuum: Sunt tamen ista velut quae obstructo fonte, silenti In diverticulo, lim pida restat aqua. Haunreutere tua divina e mente profectus Vbere fons vena te moriente perit: Vnde ad nos poterant manare tot aurea dicta: Quot guttas rapido flumine Rhenus agit; Vt merito lachrimis demus nos atque dolori: Sunt erepta quibus tot bona, tanta bona: Quoq; magis menti mem ori tu fixus inhaeres: Hoc animis nostris longior iste dolor. Subducent animis re nulla oblivia nostris, Mens licet exuvias exuat ipsa suas. Quin animae nos quando tuae occurremus olympo Et tua nostrae animae tunc benefacta canent. Justus Meierus, J.U.D. & in Acad. Argent: Professor. H 2
Conſilij auctorem recti, monitiſq́; ſalubrem Te gemimus, noſtros deſerviſſe lares. Quatuor atq́; decem quam vis tibi luſtra peracta: Tu tamen ò nobis occidis ante diem: Quîs opus eſt virtute tuâ, quibus arte, ſagacis Conſilio mentis, dexteritate, fide. Omnia magna in te, quin admiranda fuêre: Quæ pereunt nobis omnia morte tua. Exacti ingenij nam quæ monumenta ſuperſunt: Supra aurum & gemmas ſint pretioſa licet: Et trans Oceanum, trans Alpes tranſq́; Pyrenen Detulerint magno nomen honore tuum: Sunt tamen iſta velut quæ obſtructo fonte, ſilenti In diverticulo, lim pida reſtat aqua. Haunreutere tua divina è mente profectus Vbere fons vena te moriente perit: Vnde ad nos poterant manare tot aurea dicta: Quot guttas rapido flumine Rhenus agit; Vt merito lachrimis demus nos atque dolori: Sunt erepta quibus tot bona, tanta bona: Quoq́; magis menti mem ori tu fixus inhæres: Hoc animis noſtris longior iſte dolor. Subducent animis re nulla oblivia noſtris, Mens licet exuvias exuat ipſa ſuas. Quin animæ nos quando tuæ occurremus olympo Et tua noſtræ animæ tunc benefacta canent. Juſtus Meierus, J.U.D. & in Acad. Argent: Profeſſor. H 2
<TEI> <text> <body> <div type="fsEpicedia" n="1"> <div n="2"> <lg type="poem"> <pb facs="#f0059" n="57"/> <l> <hi rendition="#aq">Conſilij auctorem recti, monitiſq́; ſalubrem</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Te gemimus, noſtros deſerviſſe lares.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Quatuor atq́; decem quam vis tibi luſtra peracta<hi rendition="#i">:</hi></hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Tu tamen ò nobis occidis ante diem:</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Quîs opus eſt virtute tuâ, quibus arte, ſagacis</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Conſilio mentis, dexteritate, fide.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Omnia magna in te, quin admiranda fuêre<hi rendition="#i">:</hi></hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Quæ pereunt nobis omnia morte tua.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Exacti ingenij nam quæ monumenta ſuperſunt<hi rendition="#i">:</hi></hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Supra aurum & gemmas ſint pretioſa licet<hi rendition="#i">:</hi></hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Et trans Oceanum, trans Alpes tranſq́; Pyrenen</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Detulerint magno nomen honore tuum<hi rendition="#i">:</hi></hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Sunt tamen iſta velut quæ obſtructo fonte, ſilenti</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">In diverticulo, lim pida reſtat aqua.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq"><hi rendition="#g"><hi rendition="#k">Haunreutere</hi></hi> tua divina è mente profectus</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Vbere fons vena te moriente perit<hi rendition="#i">:</hi></hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Vnde ad nos poterant manare tot aurea dicta<hi rendition="#i">:</hi></hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Quot guttas rapido flumine Rhenus agit;</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Vt merito lachrimis demus nos atque dolori<hi rendition="#i">:</hi></hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Sunt erepta quibus tot bona, tanta bona:</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Quoq́; magis menti mem ori tu fixus inhæres<hi rendition="#i">:</hi></hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Hoc animis noſtris longior iſte dolor.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Subducent animis re nulla oblivia noſtris,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Mens licet exuvias exuat ipſa ſuas.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Quin animæ nos quando tuæ occurremus olympo</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Et tua noſtræ animæ tunc benefacta canent.</hi> </l> </lg><lb/> <closer> <salute> <hi rendition="#et"> <hi rendition="#aq"> <hi rendition="#i">Juſtus Meierus, J.U.D. & in Acad.<lb/> Argent: Profeſſor.</hi> </hi> </hi> </salute> </closer> </div><lb/> <fw type="sig" place="bottom"><hi rendition="#aq">H</hi> 2</fw><lb/> </div> </body> </text> </TEI> [57/0059]
Conſilij auctorem recti, monitiſq́; ſalubrem
Te gemimus, noſtros deſerviſſe lares.
Quatuor atq́; decem quam vis tibi luſtra peracta:
Tu tamen ò nobis occidis ante diem:
Quîs opus eſt virtute tuâ, quibus arte, ſagacis
Conſilio mentis, dexteritate, fide.
Omnia magna in te, quin admiranda fuêre:
Quæ pereunt nobis omnia morte tua.
Exacti ingenij nam quæ monumenta ſuperſunt:
Supra aurum & gemmas ſint pretioſa licet:
Et trans Oceanum, trans Alpes tranſq́; Pyrenen
Detulerint magno nomen honore tuum:
Sunt tamen iſta velut quæ obſtructo fonte, ſilenti
In diverticulo, lim pida reſtat aqua.
Haunreutere tua divina è mente profectus
Vbere fons vena te moriente perit:
Vnde ad nos poterant manare tot aurea dicta:
Quot guttas rapido flumine Rhenus agit;
Vt merito lachrimis demus nos atque dolori:
Sunt erepta quibus tot bona, tanta bona:
Quoq́; magis menti mem ori tu fixus inhæres:
Hoc animis noſtris longior iſte dolor.
Subducent animis re nulla oblivia noſtris,
Mens licet exuvias exuat ipſa ſuas.
Quin animæ nos quando tuæ occurremus olympo
Et tua noſtræ animæ tunc benefacta canent.
Juſtus Meierus, J.U.D. & in Acad.
Argent: Profeſſor.
H 2
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/523602 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/523602/59 |
Zitationshilfe: | Münch, Johann: Christliche Leichpredigt. Straßburg, 1619, S. 57. In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/523602/59>, abgerufen am 01.09.2024. |