Birken, Sigmund von: Die Fried-erfreuete Teutonje. Nürnberg, 1652.Tu Fernandus eris, Latium cui Sceptra Aquilasq; contulit olim, & nunc addit tam nobile Munus. I decus i nostrum, melioribus utere fatis i, incende animum formae venientis amore! i, rue in amplexus Regis Regumq; Parentis, eq; oculis oculos castas bibere effice flammas. Illic insignem gemmis auroq; Coronam accipe, Gemma soli, magnum Patriae incrementum. Illic optatas audire & reddere voces fas erit & charis restinguier ignibus ignes. Inclite Flos, a te nascentur nomina Regum inscribti flores; post & nascentur ab illis. Sed, te orbata, tuum discessum Mantua flevit, Mantua felici nexu sociata Viennae, & longum Leonora, vale, vale, inquit eunti. Te simul & lauri, simul & flevere myricae, hunc abitum montesq; feri, sylvaeq; loquuntur, Te fontes, te arbusta vocant, vestigia Divae Mincius ipse suae curvis erroribus ambit. Nonne novum stupeant sibi nunc lucescere Solem Teutonidae, quorum hoc procedit Caesaris Astrum. Tu cape Junonem hanc, Caesar, de Gente Quirina, qui Jovis imperium exerces venerandus in Orbe. Tu Deus hanc mensa Divam & dignare cubili. Hanc oculis sine te gestare & pectore toto. Gratia culta tuis dulcem ossibus implicet ignem. Adspice, quando datur jam dextram jungere dextrae, Vultibus utque tuis defixa moratur in unis, expleri mentem nequit, ardescitq; tuendo, docta oculos satiare thymo tibi dulcius Hyblae. Largior en campos aether & luminevestit purpureo, rident nunc omnia. Tempora Veris sunt tua, fert secum ista tibi tam florida Nymfa. Tu, decus omne Tuis, animo miseratus iniquam sortem, tela manu, tu non imitabile fulmen projicis. en ponit tua fulmina fulminis ales. Te nova nunc rerum facies inopinaq: surgit, Te
Tu Fernandus eris, Latium cui Sceptra Aquilasq́; contulit olim, & nunc addit tam nobile Munus. I decus i noſtrum, melioribus utere fatis i, incende animum formæ venientis amore! i, rue in amplexus Regis Regumq́; Parentis, èq́; oculis oculos caſtas bibere effice flammas. Illic inſignem gemmis auroq́; Coronam accipe, Gemma ſoli, magnum Patriæ incrementum. Illic optatas audire & reddere voces fas erit & charis reſtinguier ignibus ignes. Inclite Flos, à te naſcentur nomina Regum inſcribti flores; poſt & naſcentur ab illis. Sed, te orbata, tuum diſceſſum Mantua flevit, Mantua felici nexu ſociata Viennæ, & longum Leonora, vale, vale, inquit eunti. Te ſimul & lauri, ſimul & flevere myricæ, hunc abitum montesq́; feri, ſylvæq́; loquuntur, Te fontes, te arbuſta vocant, veſtigia Divæ Mincius ipſe ſuæ curvis erroribus ambit. Nonne novum ſtupeant ſibi nunc luceſcere Solem Teutonidæ, quorum hoc procedit Cæsaris Aſtrum. Tu cape Junonem hanc, Cæsar, de Gente Quirina, qui Jovis imperium exerces venerandus in Orbe. Tu Deus hanc menſa Divam & dignare cubili. Hanc oculis ſine te geſtare & pectore toto. Gratia culta tuis dulcem oſſibus implicet ignem. Adſpice, quando datur jam dextram jungere dextræ, Vultibus utque tuis defixa moratur in unis, expleri mentem nequit, ardeſcitq́; tuendo, docta oculos ſatiare thymo tibi dulcius Hyblæ. Largior en campos æther & lumineveſtit purpureo, rident nunc omnia. Tempora Veris ſunt tua, fert ſecum iſta tibi tam florida Nymfa. Tu, decus omne Tuis, animo miſeratus iniquam ſortem, tela manu, tu non imitabile fulmen projicis. en ponit tua fulmina fulminis ales. Te nova nunc rerum facies inopinaq́: ſurgit, Te
<TEI> <text> <body> <div n="1"> <div n="2"> <lg type="poem"> <pb facs="#f0161" n="106"/> <l> <hi rendition="#aq"><hi rendition="#k">Tu Fernandus</hi> eris, Latium cui Sceptra <hi rendition="#i">A</hi>quilasq́;</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">contulit olim, & nunc addit tam nobile Munus.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">I decus i noſtrum, melioribus utere fatis</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">i, incende animum formæ venientis amore!</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">i, rue in amplexus Regis Regumq́; Parentis,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">èq́; oculis oculos caſtas bibere effice flammas.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">Illic inſignem gemmis auroq́; Coronam</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">accipe, Gemma ſoli, magnum Patriæ incrementum.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">Illic optatas audire & reddere voces</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">fas erit & charis reſtinguier ignibus ignes.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">Inclite Flos, à te naſcentur nomina Regum</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">inſcribti flores; poſt & naſcentur ab illis.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">Sed, te orbata, tuum diſceſſum <hi rendition="#k">Mantua</hi> flevit,</hi> </l><lb/> <l><hi rendition="#k">Mantua</hi> felici nexu ſociata <hi rendition="#k">Viennæ</hi>,</l><lb/> <l>& longum <hi rendition="#k">Leonora</hi>, vale, vale, inquit eunti.</l><lb/> <l>Te ſimul & lauri, ſimul & flevere myricæ,</l><lb/> <l>hunc abitum montesq́; feri, ſylvæq́; loquuntur,</l><lb/> <l>Te fontes, te arbuſta vocant, veſtigia Divæ</l><lb/> <l>Mincius ipſe ſuæ curvis erroribus ambit.</l><lb/> <l>Nonne novum ſtupeant ſibi nunc luceſcere Solem</l><lb/> <l><hi rendition="#k">Teutonidæ</hi>, quorum hoc procedit <hi rendition="#k">Cæsaris</hi> Aſtrum.</l><lb/> <l>Tu cape <hi rendition="#k">Junonem</hi> hanc, <hi rendition="#k">Cæsar</hi>, de Gente Quirina,</l><lb/> <l>qui Jovis imperium exerces venerandus in Orbe.</l><lb/> <l>Tu Deus hanc menſa Divam & dignare cubili.</l><lb/> <l>Hanc oculis ſine te geſtare & pectore toto.</l><lb/> <l>Gratia culta tuis dulcem oſſibus implicet ignem.</l><lb/> <l>Adſpice, quando datur jam dextram jungere dextræ,</l><lb/> <l>Vultibus utque tuis defixa moratur in unis,</l><lb/> <l>expleri mentem nequit, ardeſcitq́; tuendo,</l><lb/> <l>docta oculos ſatiare thymo tibi dulcius Hyblæ.</l><lb/> <l>Largior en campos æther & lumineveſtit</l><lb/> <l>purpureo, rident nunc omnia. Tempora Veris</l><lb/> <l>ſunt tua, fert ſecum iſta tibi tam florida Nymfa.</l><lb/> <l>Tu, decus omne Tuis, animo miſeratus iniquam</l><lb/> <l>ſortem, tela manu, tu non imitabile fulmen</l><lb/> <l>projicis. en ponit tua fulmina fulminis ales.</l><lb/> <l>Te nova nunc rerum facies inopinaq́: ſurgit,</l><lb/> <fw place="bottom" type="catch"> <hi rendition="#aq">Te</hi> </fw><lb/> </lg> </div> </div> </body> </text> </TEI> [106/0161]
Tu Fernandus eris, Latium cui Sceptra Aquilasq́;
contulit olim, & nunc addit tam nobile Munus.
I decus i noſtrum, melioribus utere fatis
i, incende animum formæ venientis amore!
i, rue in amplexus Regis Regumq́; Parentis,
èq́; oculis oculos caſtas bibere effice flammas.
Illic inſignem gemmis auroq́; Coronam
accipe, Gemma ſoli, magnum Patriæ incrementum.
Illic optatas audire & reddere voces
fas erit & charis reſtinguier ignibus ignes.
Inclite Flos, à te naſcentur nomina Regum
inſcribti flores; poſt & naſcentur ab illis.
Sed, te orbata, tuum diſceſſum Mantua flevit,
Mantua felici nexu ſociata Viennæ,
& longum Leonora, vale, vale, inquit eunti.
Te ſimul & lauri, ſimul & flevere myricæ,
hunc abitum montesq́; feri, ſylvæq́; loquuntur,
Te fontes, te arbuſta vocant, veſtigia Divæ
Mincius ipſe ſuæ curvis erroribus ambit.
Nonne novum ſtupeant ſibi nunc luceſcere Solem
Teutonidæ, quorum hoc procedit Cæsaris Aſtrum.
Tu cape Junonem hanc, Cæsar, de Gente Quirina,
qui Jovis imperium exerces venerandus in Orbe.
Tu Deus hanc menſa Divam & dignare cubili.
Hanc oculis ſine te geſtare & pectore toto.
Gratia culta tuis dulcem oſſibus implicet ignem.
Adſpice, quando datur jam dextram jungere dextræ,
Vultibus utque tuis defixa moratur in unis,
expleri mentem nequit, ardeſcitq́; tuendo,
docta oculos ſatiare thymo tibi dulcius Hyblæ.
Largior en campos æther & lumineveſtit
purpureo, rident nunc omnia. Tempora Veris
ſunt tua, fert ſecum iſta tibi tam florida Nymfa.
Tu, decus omne Tuis, animo miſeratus iniquam
ſortem, tela manu, tu non imitabile fulmen
projicis. en ponit tua fulmina fulminis ales.
Te nova nunc rerum facies inopinaq́: ſurgit,
Te
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/birken_friedensvergleich_1652 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/birken_friedensvergleich_1652/161 |
Zitationshilfe: | Birken, Sigmund von: Die Fried-erfreuete Teutonje. Nürnberg, 1652, S. 106. In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/birken_friedensvergleich_1652/161>, abgerufen am 14.08.2024. |