Thomasius, Christian: Ernsthaffte, aber doch Muntere und Vernünfftige Thomasische Gedancken und Errinnerungen über allerhand außerlesene Juristische Händel. Dritter Theil. Halle, 1724.Nullius pretii est Theologia, Jurisprudentia. Illa miscetur cum Philosophia, in hac dominantur Tribonianus & Glossatores. Medici ad Garamantas sunt relegandi, quoniam vinum Rhenanum sanitati conducit, aut adhuc dubium est, num Galeno, Theophrasto, Hippocrati, an Neotericis sit calculus addendus. Et ut paucis omnia comprehendam. Nihil omnes hi ex mente Otiosorum agunt, nisi ut juventutem pecunia emungant. Heus bone Vir! abusum rei exponis, ideone cessent artes liberales? Id moliris, ut absterreas optima ingenia, quo minus literarum studia amplexentur, qui nondum norunt, quid distent aera lupinis, dum odiosa reddis, sine quibus neque Respublica Christiana, neque civilis, neque literaria, neque humana societas sarta tecta, atque incolumis persistere valet. Quis monstrum in Theologicis, primam materiam & qualitates occultas in Philosophicis (ignoscant delicatae aures, ut cum Barbaris loquar) probaverit, nisi cum recta ratione insanire velit. Ipsi abusum detestamur, usum rei magnifacimus. Reliqua A. cum sint inconcinna, dum recitavi, vosmet ipsi refellistis. Quin imo, id me mordet, quod Academiis, &, ni fallor, patriae suae insultent. Optant, dari, qui inquirant in docentium socordiam & eruditionem, quam falso jactent. Hic manuscripta, jam olim blattis & tineis adjudicata in manus resumit. Ille quotannis eandem recinit cantilenam & convictus, dum rationes hypothesin suffulturae desunt, ad conscientiam suam ablegat Antagonistas. Et ut fucum faciant Satyrici, magnum Schuppium, famigeratissimum quondam Hamburgensium Doctorem in suas partes trahere volunt, cum tamen Vir beatissimus non sustinuerit Academiis dicam scribere, sed nato, ut Parentem decet bene consulere, quamvis ab ineruditis pasquillos, ut vocant, reportaverit. Id ambabus largior manibus, cultiores reddi posse Academias, si exterminentur supervacanea. At horumne Catonum nutu omnia protinus peragentur? Lustrabimus etiam A. qualem ferant de scriptis aliorum sententiam. Ut verbo dicam: omnes omnino contemnunt, derident. Hunc ex aliis transscribere sua, magis quam stentorea voce clamitant, illum ineptire. Profecto istudne est spurcare existimationem bonorum Vitorum, cui non modo leges divinae, sed & humanae poenam interminantur. Miror hosce, cum velint videri Juris Nullius pretii est Theologia, Jurisprudentia. Illa miscetur cum Philosophia, in hac dominantur Tribonianus & Glossatores. Medici ad Garamantas sunt relegandi, quoniam vinum Rhenanum sanitati conducit, aut adhuc dubium est, num Galeno, Theophrasto, Hippocrati, an Neotericis sit calculus addendus. Et ut paucis omnia comprehendam. Nihil omnes hi ex mente Otiosorum agunt, nisi ut juventutem pecunia emungant. Heus bone Vir! abusum rei exponis, ideone cessent artes liberales? Id moliris, ut absterreas optima ingenia, quo minus literarum studia amplexentur, qui nondum norunt, quid distent aera lupinis, dum odiosa reddis, sine quibus neque Respublica Christiana, neque civilis, neque literaria, neque humana societas sarta tecta, atque incolumis persistere valet. Quis monstrum in Theologicis, primam materiam & qualitates occultas in Philosophicis (ignoscant delicatae aures, ut cum Barbaris loquar) probaverit, nisi cum recta ratione insanire velit. Ipsi abusum detestamur, usum rei magnifacimus. Reliqua A. cum sint inconcinna, dum recitavi, vosmet ipsi refellistis. Quin imo, id me mordet, quod Academiis, &, ni fallor, patriae suae insultent. Optant, dari, qui inquirant in docentium socordiam & eruditionem, quam falso jactent. Hic manuscripta, jam olim blattis & tineis adjudicata in manus resumit. Ille quotannis eandem recinit cantilenam & convictus, dum rationes hypothesin suffulturae desunt, ad conscientiam suam ablegat Antagonistas. Et ut fucum faciant Satyrici, magnum Schuppium, famigeratissimum quondam Hamburgensium Doctorem in suas partes trahere volunt, cum tamen Vir beatissimus non sustinuerit Academiis dicam scribere, sed nato, ut Parentem decet bene consulere, quamvis ab ineruditis pasquillos, ut vocant, reportaverit. Id ambabus largior manibus, cultiores reddi posse Academias, si exterminentur supervacanea. At horumne Catonum nutu omnia protinus peragentur? Lustrabimus etiam A. qualem ferant de scriptis aliorum sententiam. Ut verbo dicam: omnes omnino contemnunt, derident. Hunc ex aliis transscribere sua, magis quam stentorea voce clamitant, illum ineptire. Profecto istudne est spurcare existimationem bonorum Vitorum, cui non modo leges divinae, sed & humanae poenam interminantur. Miror hosce, cum velint videri Juris <TEI> <text> <body> <div> <p><pb facs="#f0026" n="20"/> Nullius pretii est Theologia, Jurisprudentia. Illa miscetur cum Philosophia, in hac dominantur Tribonianus & Glossatores. Medici ad Garamantas sunt relegandi, quoniam vinum Rhenanum sanitati conducit, aut adhuc dubium est, num Galeno, Theophrasto, Hippocrati, an Neotericis sit calculus addendus. Et ut paucis omnia comprehendam. Nihil omnes hi ex mente Otiosorum agunt, nisi ut juventutem pecunia emungant. Heus bone Vir! abusum rei exponis, ideone cessent artes liberales? Id moliris, ut absterreas optima ingenia, quo minus literarum studia amplexentur, qui nondum norunt, quid distent aera lupinis, dum odiosa reddis, sine quibus neque Respublica Christiana, neque civilis, neque literaria, neque humana societas sarta tecta, atque incolumis persistere valet. Quis monstrum in Theologicis, primam materiam & qualitates occultas in Philosophicis (ignoscant delicatae aures, ut cum Barbaris loquar) probaverit, nisi cum recta ratione insanire velit. Ipsi abusum detestamur, usum rei magnifacimus. Reliqua A. cum sint inconcinna, dum recitavi, vosmet ipsi refellistis.</p> <p>Quin imo, id me mordet, quod Academiis, &, ni fallor, patriae suae insultent. Optant, dari, qui inquirant in docentium socordiam & eruditionem, quam falso jactent. Hic manuscripta, jam olim blattis & tineis adjudicata in manus resumit. Ille quotannis eandem recinit cantilenam & convictus, dum rationes hypothesin suffulturae desunt, ad conscientiam suam ablegat Antagonistas. Et ut fucum faciant Satyrici, magnum Schuppium, famigeratissimum quondam Hamburgensium Doctorem in suas partes trahere volunt, cum tamen Vir beatissimus non sustinuerit Academiis dicam scribere, sed nato, ut Parentem decet bene consulere, quamvis ab ineruditis pasquillos, ut vocant, reportaverit. Id ambabus largior manibus, cultiores reddi posse Academias, si exterminentur supervacanea. At horumne Catonum nutu omnia protinus peragentur?</p> <p>Lustrabimus etiam A. qualem ferant de scriptis aliorum sententiam. Ut verbo dicam: omnes omnino contemnunt, derident. Hunc ex aliis transscribere sua, magis quam stentorea voce clamitant, illum ineptire. Profecto istudne est spurcare existimationem bonorum Vitorum, cui non modo leges divinae, sed & humanae poenam interminantur. Miror hosce, cum velint videri Juris </p> </div> </body> </text> </TEI> [20/0026]
Nullius pretii est Theologia, Jurisprudentia. Illa miscetur cum Philosophia, in hac dominantur Tribonianus & Glossatores. Medici ad Garamantas sunt relegandi, quoniam vinum Rhenanum sanitati conducit, aut adhuc dubium est, num Galeno, Theophrasto, Hippocrati, an Neotericis sit calculus addendus. Et ut paucis omnia comprehendam. Nihil omnes hi ex mente Otiosorum agunt, nisi ut juventutem pecunia emungant. Heus bone Vir! abusum rei exponis, ideone cessent artes liberales? Id moliris, ut absterreas optima ingenia, quo minus literarum studia amplexentur, qui nondum norunt, quid distent aera lupinis, dum odiosa reddis, sine quibus neque Respublica Christiana, neque civilis, neque literaria, neque humana societas sarta tecta, atque incolumis persistere valet. Quis monstrum in Theologicis, primam materiam & qualitates occultas in Philosophicis (ignoscant delicatae aures, ut cum Barbaris loquar) probaverit, nisi cum recta ratione insanire velit. Ipsi abusum detestamur, usum rei magnifacimus. Reliqua A. cum sint inconcinna, dum recitavi, vosmet ipsi refellistis.
Quin imo, id me mordet, quod Academiis, &, ni fallor, patriae suae insultent. Optant, dari, qui inquirant in docentium socordiam & eruditionem, quam falso jactent. Hic manuscripta, jam olim blattis & tineis adjudicata in manus resumit. Ille quotannis eandem recinit cantilenam & convictus, dum rationes hypothesin suffulturae desunt, ad conscientiam suam ablegat Antagonistas. Et ut fucum faciant Satyrici, magnum Schuppium, famigeratissimum quondam Hamburgensium Doctorem in suas partes trahere volunt, cum tamen Vir beatissimus non sustinuerit Academiis dicam scribere, sed nato, ut Parentem decet bene consulere, quamvis ab ineruditis pasquillos, ut vocant, reportaverit. Id ambabus largior manibus, cultiores reddi posse Academias, si exterminentur supervacanea. At horumne Catonum nutu omnia protinus peragentur?
Lustrabimus etiam A. qualem ferant de scriptis aliorum sententiam. Ut verbo dicam: omnes omnino contemnunt, derident. Hunc ex aliis transscribere sua, magis quam stentorea voce clamitant, illum ineptire. Profecto istudne est spurcare existimationem bonorum Vitorum, cui non modo leges divinae, sed & humanae poenam interminantur. Miror hosce, cum velint videri Juris
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/thomasius_ernsthaffte03_1724 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/thomasius_ernsthaffte03_1724/26 |
Zitationshilfe: | Thomasius, Christian: Ernsthaffte, aber doch Muntere und Vernünfftige Thomasische Gedancken und Errinnerungen über allerhand außerlesene Juristische Händel. Dritter Theil. Halle, 1724, S. 20. In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/thomasius_ernsthaffte03_1724/26>, abgerufen am 01.09.2024. |